Öncesiz.
Sonrası kalabalık olanı. . .
Öncesi kabalık.
. . .
Sonrası zindana tıkıldım.
Izdırabın heyecanı,
KORKUTTU beni.
. . .
Uzun cümleler kurup,
Uzunca okşadım yüzünü.
Her çizgini silmedim,
Kimi kaldı.
Sen üstünü çizdin.
. . .
Kendimle otururken,
Böyle düşlemezdim.
Severdim o vakit,
Müptelasıydım ruhunun.
Şimdi kendimle kaldım.
'
