buğulu

hafiflemiş bulut buğusunda gökyüzü indi gündüz vakti.ışığım kaçtı hislendim...
donuk suratlar doluyor bir anda, sımsıkı sarılıyorlar; ifadeler buz. öyle sıkı sarılıyorlar tekrar.
kalabalık dağılıyor; yalnız kalıyorum. elimi uzatıyorum güneş tepemde; yalnızım gölgesiz...
turkuaz sevmeye başladım bende. kokusunu özlüyorum, ışıyor bedenimde. alabildiğine derin, gidilecek kadar uzak da değil...

Z.

ısrarcıyım, en bilinen zamanda hep aklıma düş.

elbet

elbet biliyordum; koşmalarımı, düşmelerimi...
en çok yüzmelerimi sevdim.
az heyecanlandım, az da ürkmedim değil.
ama yere basıncaydı ürkmelerim.

                                              böylesi kırılmazdı; SU
                                              yakılmaz,
                                              yıkılmazdı.

                                  zamanı BOL değilim

               vardığım bir sayıydı;
               eksilere inen,
               birbirini yok eden
                           denk gelinen gibi
                           etkisizleşen...